Dziś przyjrzymy się bliżej przebiegowi ciąży u psów. To niezwykle interesujący temat, który warto zgłębić. Niezależnie od tego, czy ciąża u psa była zaplanowana, czy doszło do niej przypadkowo, konieczne jest odpowiednie zadbanie o naszego zwierzaka.
Jak długo trwa ciąża u psa?
Zazwyczaj trwa około 9 tygodni. Czasem trudno jest dostrzec, że suczka jest w ciąży. Jeśli zauważymy u niej zmniejszenie apetytu lub nadmierną aktywność, warto udać się do weterynarza. Lekarz może wykonać badanie USG, aby potwierdzić lub wykluczyć ciążę. Jeśli wynik okaże się negatywny, a nasz pies nadal będzie zachowywał się nietypowo, np. zacznie przygotowywać sobie miejsce do porodu, a w sutkach pojawi się mleko, może to oznaczać ciążę urojoną. Jest to groźne, ponieważ zalegające mleko może prowadzić do zapalenia gruczołu. Ważne jest, aby jak najszybciej podjąć leczenie.
Pierwsze objawy ciąży mogą pojawić się już po dwóch tygodniach od zapłodnienia. Mogą to być wahania apetytu, lekkie wymioty oraz większa potrzeba odpoczynku. Około 3-4 tygodnia lekarz weterynarii jest w stanie wykryć ciążę poprzez badanie palpacyjne. W kolejnych tygodniach brzuch suczki zaczyna się powiększać, a gruczoły mlekowe stają się bardziej widoczne. Pod koniec ciąży suka może stać się bardziej niespokojna i poszukiwać ustronnego miejsca do porodu.
Ruch i odżywianie
Na początku ciąży suczka powinna być karmiona tak jak do tej pory. Dopiero w drugiej połowie można wprowadzić karmę przeznaczoną dla suk ciężarnych i karmiących, która zawiera więcej białka i witamin. Trzeba jednak to robić etapami, żeby nie podrażnić żołądka suczki. W miarę rozwoju płodów może pojawić się ucisk na żołądek, dlatego warto podzielić posiłki na mniejsze porcje, ale podawać je częściej.
Oczywiście, nawet w ciąży pies powinien spędzać dużo czasu na świeżym powietrzu. Długie spacery są wskazane, jednak należy uważać na wszelkie urazy mechaniczne. Warto unikać nadmiernie intensywnych zabaw i skoków, ponieważ mogą one zaszkodzić płodom. W ostatnich tygodniach ciąży aktywność fizyczna powinna być ograniczona do spokojnych spacerów, aby nie obciążać suczki.
Przygotowania – jak powinny wyglądać?
Na około 2-3 tygodnie przed porodem warto przygotować suczce legowisko, w którym będzie mogła urodzić. Powinno to być spokojne miejsce, wolne od przeciągów. Dobrze, jeśli miejsce to znajduje się w zacisznym kącie domu, gdzie suczka będzie czuła się bezpiecznie. Można wykorzystać duże kartonowe pudło lub specjalny kojec porodowy wyłożony miękkimi materiałami.
Po porodzie należy uważnie obserwować zarówno ją, jak i szczenięta. Czasem zdarza się, że suka przypadkowo przygniata młode, więc konieczna jest szybka reakcja. Przygotowanie legowiska nie jest trudne – wystarczy koc lub materac owinięty w prześcieradło. Jeśli to możliwe, warto zbudować drewniany kojec.
Niektóre suki mogą potrzebować wsparcia podczas porodu, zwłaszcza jeśli rodzą pierwszy raz. Objawy zbliżającego się porodu to m.in. niepokój, częste zianie, lizanie brzucha i szukanie ustronnego miejsca. W przypadku długotrwałego parcia bez postępu lub urodzenia martwych szczeniąt, należy jak najszybciej skontaktować się z weterynarzem.
Pomoc weterynarza
Nie zapomnijmy poinformować weterynarza o zbliżającym się terminie porodu. Dlaczego to ważne? W przypadku jakichkolwiek komplikacji lekarz będzie mógł szybko przyjechać i udzielić niezbędnej pomocy. Poród u psów zazwyczaj przebiega naturalnie, jednak w niektórych przypadkach może być konieczne cesarskie cięcie. Lekarz oceni stan suczki i zdecyduje o najlepszym rozwiązaniu.
Teraz gdy wiemy, ile trwa ciąża u psa i jak o niego dbać, pamiętajmy, że kiedy na świat przychodzą nowe zwierzęta, to my przejmujemy za nie pełną odpowiedzialność. Szczenięta przez pierwsze tygodnie życia są całkowicie zależne od matki i opiekuna. Ważne jest, aby dbać o ich prawidłowy rozwój, regularnie kontrolować ich masę ciała i monitorować, czy wszystkie mają dostęp do pokarmu.
Jeśli nie prowadzimy hodowli lub nie będziemy w stanie zapewnić szczeniętom kochających domów, warto rozważyć sterylizację suczki. Zabieg sterylizacji nie tylko zapobiega niechcianym ciążom, ale także zmniejsza ryzyko wystąpienia nowotworów narządów rozrodczych oraz ropomacicza, które jest poważnym zagrożeniem dla zdrowia i życia suczek.
