Wśród najczęściej występujących pasożytów jelitowych atakujących psy znajduje się tęgoryjec psi – niebezpieczny nicień zagrażający zdrowiu nie tylko dorosłych czworonogów, ale i szczeniąt. Ta inwazja pasożyta może przebiegać bezobjawowo lub prowadzić do ciężkich powikłań zdrowotnych. W artykule przedstawiamy, czym jest tęgoryjec psi, jak wygląda cykl rozwojowy robaka, jakie są objawy inwazji tęgoryjca oraz jak skutecznie leczyć i zapobiegać zakażeniom.
Czym jest tęgoryjec psi (Ancylostoma caninum)?
Tęgoryjec psi, znany również jako tęgoryjec psi Ancylostoma, to pasożyt jelitowy należący do rodziny Ancylostomatidae. Występuje głównie u psów, kotów, lisów i innych mięsożernych ssaków. Nie należy go mylić z innymi pasożytami tej rodziny, takimi jak Uncinaria stenocephala czy gatunek Ancylostoma duodenale, który częściej zaraża ludzi.
Dorosłe osobniki tęgoryjca osiągają od 9 do 15 mm długości i bytują w jelicie cienkim psa. Za pomocą haczykowatych zębów przyczepiają się do błony śluzowej, żywiąc się krwią gospodarza. Samice składają setki jaj dziennie, które są wydalane z kałem. W sprzyjających warunkach środowiskowych z jaj rozwijają się larwy tęgoryjca, które mogą przetrwać w glebie, na dywanach, meblach i innych powierzchniach.
Drogi zakażenia psów tęgoryjcem
Do infekcji tęgoryjcem dochodzi najczęściej poprzez:
- połknięcie larw zanieczyszczających środowisko,
- przenikanie larw tęgoryjca przez skórę, zwłaszcza przez mieszki włosowe lub gruczoły łojowe,
- zakażenie przez mleko zakażonej suki,
- infekcję w życiu płodowym.
Właśnie dlatego tak istotne jest zrozumienie, jak przebiega cykl rozwojowy robaka, by skutecznie zapobiegać jego rozprzestrzenianiu.
Objawy inwazji tęgoryjca
Objawy inwazji tęgoryjca bywają niespecyficzne, zwłaszcza w początkowym etapie zakażenia. Jednak w przypadku silnej inwazji pasożyta, mogą pojawić się następujące symptomy:
- anemia i bladość błon śluzowych,
- obecność krwi w kale,
- pogorszenie kondycji sierści,
- przewlekłe osłabienie,
- bóle podczas wypróżnień,
- krwawienie z jelit i uszkodzenie ich ścian,
- utrata masy ciała i niedożywienie.
W przypadku zakażenia larwami przez skórę mogą również wystąpić:
- wybroczyny skórne,
- alergie i świąd,
- zapalenie płuc i kaszel (w wyniku migracji larw przez układ oddechowy).
Infekcja tęgoryjcem u szczeniąt może doprowadzić do bardzo poważnych skutków, w tym odwodnienia, wyniszczenia organizmu, a nawet śmierci.
Leczenie inwazji tęgoryjca
Rozpoznanie inwazji pasożyta polega na badaniu kału pod mikroskopem w celu identyfikacji jaj pasożyta. Po potwierdzeniu obecności tęgoryjca psiego Ancylostoma, weterynarz zaleca podanie leków odrobaczających zawierających m.in. fenbendazol lub pyrantel.
Ze względu na cykl rozwojowy robaka, leczenie powinno być powtarzane w określonych odstępach czasu, by zniszczyć również nowo wyklute osobniki. Warto pamiętać, że pojedyncza dawka działa jedynie na dorosłe formy pasożyta jelitowego.
Profilaktyka – jak zapobiegać infekcji tęgoryjcem?
Najskuteczniejszym sposobem ochrony przed tęgoryjcem psim jest regularna profilaktyka przeciwpasożytnicza:
- podawanie psu preparatów odrobaczających co 3 miesiące (u dorosłych),
- częstsze odrobaczanie szczeniąt i psów przebywających w grupach,
- unikanie kontaktu z potencjalnie skażonym środowiskiem (np. odchody innych zwierząt),
- dbanie o czystość legowisk, dywanów, zabawek i innych powierzchni, na których mogą przebywać larwy tęgoryjca.
Podsumowanie
Tęgoryjec psi, czyli Ancylostoma caninum, to niebezpieczny pasożyt jelitowy atakujący psy. Zakażenie może prowadzić do poważnych powikłań zdrowotnych, zwłaszcza u młodych i osłabionych zwierząt. Znajomość dróg zakażenia psów, objawów oraz odpowiednia profilaktyka to klucz do utrzymania zdrowia czworonożnych przyjaciół. Regularne badania i odrobaczanie powinny być nieodłącznym elementem opieki nad pupilem.
Przeczytaj także:
Odrobaczanie szczeniaka – jak często i czym odrobaczać pupila?
