Nieprawdziwe informacje o kleszczach mogą poważnie zaszkodzić twojemu pupilowi! Co musisz wiedzieć o tych pasożytach, by jak najlepiej zadbać o zwierzaka? Poznaj fakty i mity o kleszczach!
MIT: „kleszcze atakują wyłącznie wiosną i jesienią”
Wiosna i jesień to pory roku, podczas których kleszcze są najbardziej aktywne. Jednak nawet w środku zimy do gabinetów trafiają zwierzaki z ciężkimi przypadkami chorób odkleszczowych! Wielu opiekunów nie zdaje sobie niestety sprawy, że ich pupil narażony jest na ataki niebezpiecznych pajęczaków praktycznie przez cały rok, przez co w miesiącach letnich i zimowych nie dba o właściwe zabezpieczenie pupila przed kleszczami… Faktem jest, że coraz cieplejsze zimy umożliwiają tym pasożytom żerowanie o każdej porze roku! Dlatego wszystkie domowe czworonogi powinny być cały czas chronione za pomocą weterynaryjnych preparatów przeciwko pasożytom zewnętrznym.
MIT: „nie trzeba usuwać wgryzionych kleszczy, skoro same odpadną”
Każdy kleszcz wczepiony w skórę psa lub kota kiedyś odpadnie, by udać się do miejsca, w którym złoży jaja. Trzeba jednak pamiętać, że kleszcze nie tylko pobierają krew – podczas żerowania pasożyty te wpuszczają do krwiobiegu swojej ofiary ślinę, w której znajdować się może wiele patogenów. Im dłużej kleszcz przebywa na zwierzaku, tym większe ryzyko wystąpienia potencjalnie śmiertelnych chorób, takich jak babeszjoza, borelioza czy anaplazmoza. Dlatego każdego pajęczaka wgryzionego w skórę czworonoga należy natychmiast usuwać.
MIT: „zioła i ultradźwięki skutecznie zabezpieczą psa przed kleszczami”
Opiekunowie domowych czworonogów mają do wyboru coraz więcej preparatów i gadżetów mających odstraszać kleszcze. Niestety ich skuteczność nie została w żaden sposób potwierdzona, dlatego poleganie na nich jako jedynej ochronie jest niezwykle ryzykowne i może skończyć się tragicznie.
Chcąc zabezpieczyć psa lub kota przed atakami kleszczy należy wybierać weterynaryjne preparaty, które zawierają substancje czynne o naukowo udowodnionej skuteczności. Do jednej z takich substancji należy fipronil – bezpieczny dla zwierząt i ludzi środek, który poraża układ nerwowy wgryzionego kleszcza i powoduje jego obumarcie.
MIT: „kleszcza można złapać tylko w lesie”
Wbrew powszechnemu przekonaniu, obecność kleszczy nie ogranicza się do lasów i gęstych zarośli. Pasożyty te szczególnie upodobały sobie łąki i wysoką trawę, w której mogą czaić się na przechodzącą obok ofiarę, jednak równie chętnie przebywają w parkach i na osiedlowych trawnikach – czyli w tych miejscach, gdzie najłatwiej jest im spotkać potencjalnego żywiciela. Sprawia to, że każdy zwierzak narażony jest na ataki kleszczy, niezależnie od trasy spacerowej, jaką wybierze ich opiekun.
FAKT: „nawet kot niewychodzący z domu może złapać kleszcza”
Jak to możliwe? Maleńki pasożyt bez trudu skryje się na sierści psa lub ubraniu opiekuna i dzięki temu niepostrzeżenie przedostanie się do domu. Dzięki wyspecjalizowanym narządom zmysłów kleszcz bez trudu zlokalizuje mruczka, a sprawne odnóża pozwolą mu przemieścić się nawet na dużą odległość. Sprawia to, że nawet zwierzaki nieopuszczające domu narażone są na ugryzienie tego pasożyta przenoszącego niebezpieczne choroby.
FAKT: „niektóre kleszcze mogą mieć niecały milimetr długości”
Niektóre kleszcze można bez trudu zauważyć gołym okiem nawet w gęstej sierści czworonoga. Jednak nie wszystkie! Pasożyty te mają kilka form rozwojowych, wśród których wyróżnia się stadium nimfalne. Nimfy kleszcza mogą mieć zaledwie 0,5-1 milimetra długości i przypominać ciemnobrązowe ziarenko piasku. Równocześnie są niezwykle agresywne i przenoszą takie same patogeny, jak formy dorosłe. Znalezienie i usunięcie tak małego pasożyta ze skóry zwierzaka jest więc wyjątkowo trudnym zadaniem, a jego przeoczenie znacząco zwiększa ryzyko chorób odkleszczowych. Na szczęście nimfy kleszcza są wrażliwe na środki zawarte w weterynaryjnych preparatach zwalczających kleszcze – ich stosowanie to skuteczna metoda zapobiegania ich atakom.
FAKT: „pierwsze objawy choroby odkleszczowej są trudne do zauważenia”
Choroby odkleszczowe stanowią poważne niebezpieczeństwo dla psów i kotów, a w skrajnych przypadkach mogą doprowadzić do śmierci czworonoga nawet w ciągu 48 godzin od pojawienia się pierwszych objawów klinicznych choroby. Niestety pierwsze objawy występujące u czworonoga są zazwyczaj bardzo niepozorne – rozwijająca się infekcja powoduje początkowo zmniejszenie apetytu, niechęć do zabawy i podwyższoną temperaturę ciała. Nic dziwnego więc, że w tej fazie choroby wielu opiekunów nie zdaje sobie sprawy, że organizm ich pupila atakowany jest przez niebezpieczne bakterie lub pierwotniaki. Bardziej specyficzne symptomy pojawiają się dopiero wtedy, gdy dojdzie do rozpadu czerwonych krwinek, silnej anemii lub uszkodzenia narządów wewnętrznych. Zaawansowana choroba jest znacznie trudniejsza do wyleczenia i może prowadzić do poważnych powikłań, których skutki często ciągną się latami.
MIT: „przechorowanie babeszjozy uodparnia zwierzaka na tę chorobę”
Pies lub kot, u którego leczenie choroby odkleszczowej zakończyło się sukcesem, nie nabywa odporności. Wręcz przeciwnie – każde kolejne zachorowanie stanowi dla niego większe niebezpieczeństwo ze względu na osłabienie narządów wewnętrznych zaatakowanych poprzednim razem. Dlatego opiekunowie czworonogów, które przebyły babeszjozę lub inną chorobę przenoszoną przez kleszcze muszą dołożyć wszelkich starań, by chronić pupila przed atakiem tych pasożytów.
Poznaj inne niebezpieczeństwa czyhające na Twojego pupila! Odwiedź naszą stronę i sprawdź zakładkę „pupilowe zagrożenia”!
