Koty to niezwykłe, niezależne zwierzęta, które mimo swoich charakterków, potrafią być prawdziwymi przyjaciółmi dla swoich opiekunów. Są także zwierzakami pracującymi, na przykład podczas felinoterapii. Jest to forma terapii, wykorzystywana w celu pomocy osobom niepełnosprawnym, zarówno starszym, jak i dzieciom. Na czym polega felinoterapia? Jak to działa i jakie są jej zalety? Zapraszamy do przeczytania naszego artykułu!
Czym jest felinoterapia?
Jedna z metod zooterapii, felinoterapia, opiera się na wykorzystaniu pozytywnego wpływu kotów na osoby chore. Jest to rodzaj wsparcia, które znajduje zastosowanie między innymi podczas rehabilitacji niepełnosprawnych fizycznie lub psychicznie dzieci oraz osób starszych. Wśród najczęstszych dolegliwości, będących wskazaniem do felinoterapii wymienia się między innymi autyzm, chorobę Parkinsona, Alzheimera, depresję oraz stwardnienie rozsiane. Terapię z pomocą kotów najczęściej przeprowadza się w hospicjach, szpitalach i domach opieki, chociaż zdarza się, że terapeutyczne mruczki uczestniczą także w licznych zajęciach szkolnych dla dzieci.
Jak działa felinoterapia?
Mruczenie kotów ma niemal zbawienny wpływ na ludzi. Potrafi uspokajać, relaksować i wyciszać. Już sama obserwacja zwierzaka ma pozytywny wpływ na samopoczucie – zmniejsza się uczucie osamotnienia i lęku, ustępuje napięcie. Mruczek dodatkowo odwraca naszą uwagę od problemów zdrowotnych. Co więcej, kontakt z kotem obniża także ciśnienie krwi, pobudza organizm do wytwarzania endorfin oraz stymuluje odporność. Ma to szczególnie istotny wpływ na osoby starsze i osłabione. Jeśli natomiast chodzi o dzieci, na zajęciach z kociakami mogą one nauczyć się prawidłowego zachowania w stosunku do zwierząt, wrażliwości i otwartości na świat. Koty, choć wyszkolone, mają swoje humorki i potrzebują odpowiedniego traktowania.
Felinoterapia a dogoterapia
Inną formą zooterapii jest dogoterapia, którą przeprowadza się przy pomocy specjalnie szkolonych psów. Jaką formę terapii wybrać?
Dogoterapia i felinoterapia – różnice
Pierwszą, podstawową różnicą między tymi rodzajami zooterapii są zwierzaki: w felinoterapii biorą udział koty, natomiast dogoterapia przeprowadzana jest przy użyciu psów. To właśnie te zwierzaki, w przeciwieństwie do mruczków, są bardziej podatne na trening i dużo chętniej nawiązują kontakt z ludźmi. Mogą także znacznie bardziej niż koty motywować chore osoby do aktywności. Są to powody, które sprawiają, że dogoterapia jest wciąż popularniejsza od felinoterapii. Nie każdemu jednak odpowiadają energiczne i często hałaśliwe psy, często dość dużych rozmiarów. Dla takich osób z pomocą przychodzą koty – spokojne, zdystansowane i nienatarczywe. Są one doskonałym wyborem dla osób starszych, na przykład w szpitalach, gdzie nie ma zbyt wiele miejsca dla energicznych psów, które oprócz konieczności regularnego wyprowadzania, potrzebują także miejsca na bieganie i zabawę.
Zooterapia a alergie
Kolejną istotną kwestią podczas wyboru rodzaju terapii z pomocą zwierząt są alergie. Kontakt z kotem wywołuje uczulenie znacznie częściej, niż przebywanie z psem. Zależy to jednak od indywidualnych predyspozycji danej osoby. Istnieją co prawda liczne kuracja odczulające, jednak wymagają one regularnego leczenia, a i tak nie w każdym przypadku przynoszą pożądane efekty. Dlatego wybierając formę zooterapii należy przede wszystkim wziąć pod uwagę preferencje osoby rehabilitowanej oraz to, czy nie występują u niej alergie, spowodowane obecnością zwierząt.
Jakie rasy kotów najlepiej sprawdzą się w felinoterapii?
Rasy kotów mają swoje specyficzne cechy, także charakteru, co jest bardzo istotne podczas terapii. Mruczki, uczestniczące w zajęciach terapeutycznych nie może być zbyt energiczny ani skłonny do gwałtownych reakcji i agresji. Musi także lubić dotyk i kontakt z ludźmi. Dlatego właśnie nie wszystkie rasy kotów są odpowiednie do felinoterapii.
Rasy kotów w felinoterapii
W kociej terapii wśród najlepszych wymienia się rasy takie jak:
- kot perski,
- kot kartuski,
- kot europejski,
- ragdoll,
- maine coon.
Czy wszystkie koty wymienionych ras będą odpowiednie do felinoterapii? Z zasady – tak, jednak nawet w obrębie jednej rasy występują różne rodzaje charakterów. Dlatego znacznie bardziej istotne są indywidualne cechy zwierzaka, niż jego przynależność do konkretnej rasy.
Ile kosztuje felinoterapia?
Koszt terapii z udziałem kotów zależy od wielu różnych czynników. Między innymi od doświadczenia specjalisty – felinoterapeuty, miasta i miejsca, w którym mają odbyć się zajęcia oraz od formy terapii. Ceny wahają się więc od około 150 do 250 zł, a koszt całej terapii grupowej, w której skład wchodzi cykl spotkań to koszt w okolicach od 1500-2500 zł. Warto jednak skontaktować się ze specjalistą felinoterapii w Twojej okolicy, aby doprecyzować dostępną ofertę
Jak zostać felinoterapeutą?
Aby zostać felinoterapeutą konieczne jest ukończenie odpowiedniego kursu specjalistycznego oraz zdanie egzaminu. Konieczna jest znajomość teorii, jak i przygotowanie praktyczne. Warto także pamiętać, że felinoterapeuta jest także opiekunem kota terapeutycznego, powinien tworzyć z nim więź i umieć odczytywać jego sygnały. W tym celu, osoba zainteresowana tą profesją musi odbyć odpowiedni kurs. Podczas szkolenia uczestnik zdobywa niezbędne umiejętności, poznaje metody pracy z kotem oraz z osobami rehabilitowanymi. Co więcej, felinoterapia jest specjalizacją terapeutyczną, która ma za zadanie leczyć osoby chore. Dlatego osoba, która prowadzi tego rodzaju zajęcia musi mieć odpowiednie uprawnienia fizjoterapeuty, psychoterapeuty, pedagoga i logopedy. Pozwoli to na pełne zaspokojenie potrzeb osoby rehabilitowanej.
Kot terapeutyczny – szkolenie i certyfikat
Również koty, które mają brać udział w felinoterapii muszą przejść odpowiednie szkolenie. Taki mruczek jest przygotowywany do swojej roli już od pierwszych tygodni swojego życia, poprzez odpowiednie wychowanie. Przede wszystkim, zwierzaka należy przyzwyczaić do kontaktu z ludźmi, zarówno starszymi, jak i z dziećmi, do stałego głaskania, dotyku, przytulania i czesania, a także chodzenia w szelkach lub na smyczy. Kot powinien także poznać wiele różnych zapachów i miejsc, aby nie było dla niego trudne uczestniczenie w terapii w innym miejscu, niż jego dom. Ważne jest także, aby mruczek był przyzwyczajony do różnych głośnych dźwięków, spadających przedmiotów, płaczu czy też piszczenia aparatury medycznej. Istotne jest także, aby kot dobrze znosił również obecność innych zwierząt w pobliżu.
Egzamin na kota terapeutycznego
Kot, który przygotowywany jest do pracy w ramach felinoterapii, powinien przystąpić do egzaminu, zanim zostanie dopuszczony do uczestniczenia w zajęciach. Odbywa się on po osiągnięciu dorosłości, czyli najwcześniej po ukończeniu 12 miesiąca życia oraz po zaświadczeniu o jego dobrym zdrowiu, szczepieniach, odrobaczeniach i profilaktyce przeciwko pchłom i kleszczom przez lekarza weterynarii.
Po odpowiednim wychowaniu i wielu godzinach szkolenia, zwierzak jest poddawany ocenie. Pod uwagę są jest przede wszystkim takie parametry, jak jego temperament i zachowanie w stosunku do ludzi, a w szczególności reakcja na nieznajome osoby, ich dotyk, głaskanie i podnoszenie. Sprawdzana jest także chęć zwierzaka do zabawy oraz stosunek do różnych sprzętów medycznych. Jeśli podczas egzaminu, kot będzie przejawiał zachowania agresywne lub lęk – zostanie zdyskwalifikowany.
Interesuje Cię mruczący świat? Serdecznie zapraszamy do przeczytania innych artykułów o kociej tematyce!
